Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

"Γλυκιά μου"... και καλά!

Όσο περνάει ο καιρός τόσο γνωρίζω και καλύτερα τις συναδέλφους, ιδιαίτερα τις μόνιμες. Απόψε ήμουν με μία η οποία απ' την αρχή είχε δείξει ενδιαφέρον να υπενθυμίσει σε μας τις συμβασιούχες πολλές διαδικασίες της δουλειάς τις οποίες είχαμε ξεχάσει με την πάροδο των χρόνων. Το "γλυκιά μου" είναι μία προσφώνηση που χρησιμοποιεί και καλά ως  ένδειξη συμπάθειας.
Όμως τα χρόνια μου, μου λένε, πως πρέπει να κρατάω μικρό καλάθι στην πορεία γιατί αυτά τα πολλά "γλυκιά μου" καμιά φορά είναι "δήθεν".
Και πολύ καλά κάνω τελικά γιατί φάνηκε στη πορεία πως κάποια λαθάκια τα έκανε εσκεμμένα και χωρίς να πει τίποτε! Με έτρωγε όλο το βράδυ, πως με κάποιο τρόπο κάπως μου τη φυλάει! Έτσι λοιπόν με το πέρας της πρωϊνής νοσηλείας (που πηγαίνουμε και δίνουμε τα φάρμακα, θερμομετρούμε, αλλάζουμε ουροσυλλέκτες, βάζουμε μάσκες κλπ), σκέφτηκα μετά από κάνα 20' να περάσω απ' τους θαλάμους να κοιτάξω για  να βγάλω τις μάσκες νεφελοποίησης και να βάλω τις απλές μάσκες οξυγόνου στους ασθενείς που έπρεπε να "φοράνε". Υποτίθεται ότι όσο εγώ θερμομετρούσα κι έκανα στικ σακχάρου στους διαβητικούς ασθενείς, εκείνη έκανε την υπόλοιπη νοσηλεία. Και ναι είχε αφήσει κάποιες μάσκες χωρίς να τις πειράξει και χωρίς να τις αλλάξει απ' τις συσκευές οξυγόνου! Έβαλα τις σωστές μάσκες στους ασθενείς και επέστρεψα στο γραφείο, όσο εκείνη είχε πάει στη κουζίνα να βράσει να πιει τσάι, μιας και είχε τα "λαιμά" της! Δεν της είπα τίποτε. Δεν μου πάει να το "παίξω" έξυπνη σε μια μόνιμη συνάδελφο που καυχιέται μάλιστα για τα 20 χρόνια εργασίας της σαν νοσηλεύτρια και το πόσο πολλά γνωρίζει! Όχι τίποτε άλλο, αλλά οι πρωινές συνάδελφοι θα είχαν την εντύπωση πως η νέα είχε κάνει την πατάτα με τις μάσκες κι όχι η παλιά! 
Αυτού του τύπου οι ανταγωνισμοί με εκνευρίζουν! Κι αυτό γιατί κρέμεται απ' τα κεφάλια μας η φήμη πως μετά το πέρας του χρόνου που είναι η σύμβαση μας, ίσως υπάρξει και παράταση αν όχι για όλους-όλες τις συναδέλφους αλλά για ορισμένους-ορισμένες. Και πως αν εμείς δεν δείξουμε την δέουσα προσοχή, η αναφορά για μας της προϊσταμένης του τμήματος στο διοικητή θα είναι ανάλογη! Δεν θα έλεγα όχι στην παράταση της σύμβασης μου, μιας και στο νοσοκομείο φτιάχνονται και τα τμήματα των επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ)* και χρειάζονται την ανάλογη στελέχωση, μέχρι να υπάρξουν και οι ανάλογες μόνιμες θέσεις. "Ψωμάκι" θέλουμε να βγάλουμε κι εμείς για να έχουμε μια αξιοπρεπή διαβίωση, όχι να βγάλουμε τα μάτια μας μεταξύ μας!

[*] Το νοσοκομείο λόγω του ότι είναι μικρό καλύπτει τα τυχόν επείγοντα περιστατικά στον όροφο των κλινικών, όπου υπάρχει ειδικό ιατρείο. Το καλοκαίρι -όπως έχουν αναφέρει οι μόνιμοι συνάδελφοι- υπάρχει μεγάλη κίνηση από επείγοντα κι ο όροφος δεν ησυχάζει για τους νοσηλευόμενους.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου