Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Άλλο να'σαι μόνιμος κι άλλο συμβασιούχος!

Σήμερα στην δουλειά παρουσιάστηκε νέα συνάδελφος για μόνιμη εργασία, με μετάθεση όπως η ίδια το ζήτησε λόγω του συζύγου της που είναι αστυνομικός!
Με το που ήρθε την καλωσορίσαμε όλες κι όλοι μας και φυσικά μπήκε στο κλίμα της δουλειάς αμέσως. Δεν θα σταθώ στο ότι εγκλιματίστηκε... άλλωστε η κοπέλα έφυγε απ' το ένα νοσοκομείο για να έρθει στο άλλο να συνεχίσει την εργασία της. Στέκομαι στο γεγονός πως κάποια απ' τις μόνιμες τη συνόδευσε να τις δείξει το ντουλάπι της για να τοποθετεί τα πράγματα της. Εμείς οι συμβασιούχες αφήνουμε τις τσάντες και τα ρούχα μας εκτεθειμένα όπου βρούμε μέσα στο αποδυτήριο. Οι μόνιμες έχουν τις δικές τους ντουλάπες και τα λουκέτα τους και κρύβουν και ένα μικρό καφενείο για τους καφέδες τους (έχουν μπρίκια, φλιτζάνια και βαζάκια με καφέδες, γάλα, κακάο και ζάχαρες). Ε, λοιπόν η προϊσταμένη δεν φάνηκε να έχει την διάθεση να μας βοηθήσει να έχουμε κι εμείς το δικό μας χώρο, για τους άνδρες οκ φρόντισε και τους έδωσε και δωμάτιο και ντουλάπες. Οι υπόλοιπες σαν προσφυγοπούλες προσπαθούμε να αλλάζουμε αδιαμαρτύρητα στα αποδυτήρια, να παίρνουμε μαζί μας κινητό και χρήματα και να αφήνουμε όλα μας τα υπόλοιπα πράγματα όπου βρούμε χώρο άδειο (συνήθως πάνω απ' τις ντουλάπες).
Οκ δεν είμαστε μόνιμες, όμως 1 χρόνος είναι 12 μήνες... ούτε 1 ούτε 2 μήνες, αλλά 12!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου